Collectie: Refugee Art veiling

2020-05-23T20:00:00

  dagen

  uren  minuten  seconden

tot

Sluitingsdatum van de veiling


Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 1
Hoogste bod tot op heden 70 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 2
Hoogste bod tot op heden: 70 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 3
Hoogste bod tot op heden: 85 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 4
Hoogste bod tot op heden: 50 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 5
Hoogste bod tot op heden: 60 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 6
Hoogste bod tot op heden: 151 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 7
Hoogste bod tot op heden: 50 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 8
Hoogste bod tot op heden: 40 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 9
Hoogste bod tot op heden: 70 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 10
Hoogste bod tot op heden: 50 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 11
Hoogste bod tot op heden: 50 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 12
Hoogste bod tot op heden: 50 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 13
Hoogste bod tot op heden: 35 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 14
Hoogste bod tot op heden: 40 euro


Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 15
Hoogste bod tot op heden: 40 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 16
Hoogste bod tot op heden: 75 euro

Vermelding bij uitbrengen van een bod: nummer 17
Hoogste bod tot op heden: 60 euro

Het verhaal achter de foto’s

Bijzondere ‘Urban Photography’ prints van Amsterdam, een fotografie veiling door ongedocumenteerden, vóór ongedocumenteerden. In deze fotoserie nemen vier ongedocumenteerde migranten ons mee in hun beleving van Amsterdam.

In een verlaten Amsterdamse parkeergarage gelegen in de Bijlmer, woont een groep ongedocumenteerde migranten opeengepakt onder erbarmelijke omstandigheden. Vijf maanden geleden betrokken deze jongemannen, die zichzelf de Mandela-Kids noemen, een zelfgebouwd tentenkamp in parkeergarage de Kempering. Vaak kwamen zij uit landen als Gambia en Senegal via Libië over de Middellandse Zee naar Italië en bevinden zich al jarenlang in Europa.

Waarom dit project? Deze jongens zijn het gewend om door het Nederlandse publiek voornamelijk benaderd te worden op hun slachtofferrol. Met het organiseren van de foto-veiling willen deze jonge fotografen graag een publiek vinden met een oprechte interesse in wat zij kiezen om met de wereld te delen. Behalve een groep dakloze vluchtelingen met honger, zijn de jongens in vluchtgarage Kempering ook een groep getalenteerde jongemannen met de potentie om professioneel fotograaf te worden. Met de fotoveiling wil Stichting Between Borders uitdragen dat de eventuele negatieve situatie waar je je in kunt bevinden niets afdoet aan je talenten.

Met uw hulp hopen wij deze aanstormend artiesten te faciliteren in het bereiken van een publiek, dat hen de kans geeft om in eigen levensonderhoud te voorzien en hun talenten verder te ontwikkelen.

Hieronder volgt een persoonlijke introductie van de vier geselecteerde fotografen wiens werk geveild wordt.

‘Batisch’
De geboren Gambiaan Batisch is een bescheiden en gedreven jongeman van 22 jaar. Hij liet geduldig eerst de anderen hun gang gaan met de camera’s. Toen het eenmaal zijn beurt was bleek hij een ontzettend goed oog te hebben voor zowel perspectief als het vinden van metaforische onderwerpen. Met een camera in zijn hand bloeit hij helemaal op. Batisch vertelt over zijn fascinatie voor vogels: “Ze hebben een ongekende bewegingsvrijheid, niemand kan ze vertellen waar ze wel of niet heen mogen gaan.” Hij legt graag vast dat iedereen een eigen weg heeft die bewandeld dient te worden, wat duidelijk is terug te zien in al zijn foto’s. Hij bekent dat hij een beetje verliefd is geworden op het fotograferen. Zachtjes oppert Batisch graag een eigen camera te hebben zodat hij elke kan fotograferen. Hij concludeert: “Fotograferen vergt concentratie. Je moet geduld hebben terwijl je zoekt naar mooie momenten. Het voelt goed om daarin op te gaan en zo die koude vieze garage helemaal te vergeten. Als ik foto’s maak heb ik zelf de controle. Waar ruimte is voor eigen expressie op mijn voorwaarden, daar voel ik mij vrij.

‘Old Star’
Om te beginnen was de 22 jarige Old Star uit Senegal wat terughoudend, wat veranderde toen hij begreep dat hij zelf de vrije positie van fotograaf zou krijgen en daarmee dus niet hoefde te poseren. Zichtbaar enthousiast drukt hij met zijn handen uit hoe zijn bedachte artiestennaam ‘Old Star Creations’ overal door de stad zichtbaar zou zijn nadat hij het publiek voor zich had gewonnen met zijn foto’s. Het liefst wilde Old Star met zijn foto’s emoties vastleggen: “Emoties heeft iedereen en ze zijn overal te vinden, dat is wat ons mens maakt.” In reactie op de vraag ‘welke boodschap hij aan het publiek mee zou willen geven’ vertelt Old Star gepassioneerd wat de relatie met God voor hem betekent en over de liefdesrelatie tussen het oog en objecten. Zo stelt hij: “Het bewaren van foto’s herinnert ons aan de liefde die we voelen voor de wereld. Het feit dat mensen straks naar mijn foto’s kijken en ze een plek geven, dat getuigt van liefde. Mijn God is die liefde.”

‘Aschol’
Alhoewel zijn bijnaam afkomstig is van zijn favoriete schoenenmerk is deze intelligente jongeman zowel een gegrond als sceptisch denker. Op zijn foto toont Aschol zijn atletische vermogen. Hij vertelt hoe belangrijk het is om in beweging te blijven wanneer het voelt alsof je gevangen bent. Aschol vertelt dat het in zijn situatie noodzakelijk is – letterlijk en figuurlijk – niet onderkoeld te raken. Sporten helpt hem het gevoel van verloren controle over zijn levensloop even te vergeten. Wanneer hij zich optrekt aan de balustrade van de garage herinnert hem dat aan zijn eigen kracht.

‘Zalla’
Deze enthousiaste charismatische 29-jarige Gambiaan liet geen moment onbenut om zich de technische kneepjes van het fotograferen eigen te maken. Na een tijd te hebben geëxperimenteerd, kon hij het nauwelijks over zijn hart verkrijgen de camera door te geven. Zalla hoopt middels dit project het publiek te amuseren en ervan te kunnen overtuigen dat het leven doorgaat, want “sinds de Corona-uitbraak is het stil op straat en zijn de mensen bang.” Door middel van zijn foto wil Zalla laten zien hoe het is om onvrijwillig dakloos te leven. Als symbool voor zichzelf gebruikt hij een pluchen knuffel in zijn foto genaamd ‘Huiskamer tafereel’. Voor deze jongens ligt anonimiteit en herkenbaarheid op foto’s nogal gevoelig, om complexe redenen voelen ze zich erg onveilig bij het idee om gefotografeerd te worden met publieke doeleinden.

Hierin lag dan ook de uitdaging voor de groep: een persoonlijke boodschap of blik vastleggen in een foto zonder daarin zelf te poseren. Wij zijn trots op de vindingrijkheid van deze jongens, want uiteindelijk heeft de visuele anonimiteit allerminst afgedaan aan de oprechtheid en kwaliteit van de gemaakte beelden.

Uit respect voor de persoonlijke omstandigheden van de fotografen zullen de echte namen niet openbaar worden gemaakt, maar worden de foto’s onder hun artiestennaam naar buiten gebracht.